اولین همایش تخصصی مدیریت دعاوی پروژه

اولین همایش تخصصی مدیریت دعاوی پروژه 26 و 27 تیرماه 1396 برگزار می‌شود. با توجه به تنوع فعالیت‌ها و گستردگی زمینه‌های کاری پروژه‌ها، یکی از مهمترین چالش‌های پیش‌روی صنعت احداث کشور مدیریت دعاوی‌است. استاندارد PMBOK ادعا را تغییری می‌داند که مورد توافق طرفین نیست یا در اصطلاح تغییری است که محل منازعه طرفین می‌باشد. یک ادعا زمانی در پروژه قابل طرح است که یکی از  طرفین قرارداد مانند پیمانکار، کارفرما، مهندس مشاور، یا مدیر طرح (MC) با ادله کافی و اسناد مثبته بیان می‌دارد که به دلایل خارج از قصور خود متحمل ضرر و زیانی از نوع زمانی یا هزینه‌ای و یا هر دو مورد شده اسـت، از ایـن رو مدیریت دعاوی بار معنایی مثبت داشته وهدف آن احیای حقوق یکی از طرفین قرارداد است که ممکن است خواسته یا ناخواسته از سوی سایر طرفین نادیده انگاشته شده باشد. هدف اساسی این همایش آن است که بسـتری مناسب برای تبادل آرای صاحب‌نظران و دروس آموخته شده سازمان‌های مختلف در زمینه مدیریت دعاوی پروژه فراهم آورد.

نخستین نمایشگاه و جشنواره بین‌المللی فناوری‌های نوین شهری

كلان شهر اصفهان قصد دارد از خلاقيت‌هاي فناورانه به عنوان موتور قدرتمند رشد اقتصادي در جهت كارآفريني، ترويج نوآوري، افزايش بهره‌وري و بهبود كيفيت زندگي شهروندان بهره‌مند گردد. بنابراين، نخستين جشنواره و نمايشگاه بين المللي فناوري-هاي نوين شهري (ICS 2017) در تاريخ 13 تا 15 مرداد ماه 96 در اصفهان برگزار مي‌شود تا با حضور ده‌ها شهر توسعه يافته از سراسر دنيا و صدها شركت دانش‌بنيان از ايران و خارج از كشور، پيشرفته‌ترين فناوري‌هاي موجود براي حل مسائل مديريت شهري و افزايش كيفيت زندگي شهري به عرصه نمايش گذاشته شود.

گفتگو با خانم دکتر نشید نبیان دارای دکترای طراحی از دانشگاه هاروارد

نشید نبیان متولد 1355 و دارای مدرک کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه شهید بهشتی، کارشناسی ارشد شهرسازی از دانشگاه تورنتو، دکترای طراحی از دانشگاه هاروارد، فوق دکترای شهرهای هوشمند از دانشگاه MIT بوده و سابقه تدریس و پژوهش در دانشگاه تورنتو، دانشگاه MIT ، دانشگاه نورث ایسترن و دانشگاه هاروارد را در کارنامه خود دارد. وی به مدت 7 سال شریک گروه طراحی ارش سابق بوده و در حال حاضر به همراه رامبد ایلخانی شریک مؤسس گروه طراحی شیفت یا مهندسان مشاور تغییر روند طرح است.
این زوج در طول مدت فعالیت حرفه‌ای خود موفق به کسب جوایز متعدد ملی و بین‌المللی به شرح زیر شده‌اند:
مقام اول جایزه معمار در سال 1385
مقام سوم جایزه معمار در سال 1386
مقام دوم جایزه معمار در سال 1387
مقام چهارم جایزه معمار در سال 1389
مقام دوم و سوم جایزه معمار در سال 1393
راهیابی به لیست منتخبان جایزه آقاخان در سال 2010
راهیابی به لیست منتخبان جایزه فستیوال جهانی معماری WAF در سال 2012
نشید نبیان مقالات متعددی در زمینه معماری و شهرسازی، شهرهای هوشمند و معماری تعاملی به فارسی و انگلیسی تالیف کرده است که در نشریات ملی و بین‌المللی به چاپ رسیده‌اند و در اردیبهشت 1395، مرکز نوآوری‌های شهری تهران را به عنوان شاخه پژوهش طراحی- محور گروه طراحی شیفت تاسیس کرده است.

photo_2017-02-28_13-56-39

به منظور آشنایی بیشتر با خانم دکتر نشید نبیان و مرکز نوآوری شهری تهران مصاحبه‌ی زیر را مطالعه فرمایید.

  1. خانم دکتر سپاس از اینکه ما را به حضور پذیرفتید.

آیا مرکز نوآوری شهری، موسسه‌ای بومی است یا از جایی الگوبرداری شده است؟

  • فکر می‌کنم ساختار پیشنهادی ما ترکیبی از مراکزی است که در نقاط مختلف جهان وجود دارد. این مرکز، شتاب‌دهنده‌ای در حوزه معماری و شهرسازی است. چنین مجموعه‌هایی، شتاب‌دهنده، در دیسیپلینهای دیگر هم وجود دارند. من تجربه همکاری با پژوهشگاه‌های کاربردی چه به عنوان مدیر و چه به عنوان پژوهشگر را داشته‌ام، بنابراین سعی کرده‌ام راه حلی را پیدا کنم که به بستر شهرسازی و معماری ایران نزدیک باشد. اجزاء مرکز ما در کشورهای دیکر تجربه شده است اما ترکیب و نوعی که برای معماری ایران درنظرگرفته‌ایم، بومی‌سازی شده است.
  1. آیا زمینۀ همکاری نخبگان ایرانی غیرمقیم با مرکز وجود دارد؟
  • در ابتداء لازم است خاطرنشان کنم که کانسپتی به نام تولید دانش مد دوم وجود دارد. مد دوم تولید دانش که در ادبیات پژوهشی امروز بسیار مطرح است معتقد است دیگر چیزی به نام دیسیپلین وجود ندارد، رشته‌ای مجزا با مرزهای مشخص از دیگر رشته‌ها. دانش در پارادایم‌های قرن بیست و یکمی مبتنی بر معضلات شکل می‌گیرد. معضلات شهری وجود دارد که برای حل آن معضلات لازم است دانشی تولید شود. طبیعتاً با پیچیده‌ترشدن پارادایم‌های شهری، این معضلات هم پیچیده‌تر می‌شود. در این مرکز، محوریت کار ما معضلات شهری و معماری است اما معتقدیم تنها شهرسازان و معماران نیستند که می‌توانند این مشکلات را حل کنند. این معضلات تنها با تعامل با دیگر رشته‌ها حل خواهد شد. مانند نوشتن کدهای یک اپلیکیشن که معماران نمی‌توانند آن را انجام دهند. ما در این مرکز با محوریت شهرسازی از همه رشته‌ها دعوت به همکاری می‌کنیم. منظور از محوریت شهرسازی این است که شخصی با دکتری برق بایستی در رزومه خود تجربه کار در زمینه شهرسازی در رشته خود را داشته باشد. در حال حاضر بیشتر R&Dهای دانشگاه‌ها، چندرشته‌ای کار می‌کنند.

photo_2017-02-28_13-57-13

  1. یک شهر هوشمند چه امتیاراتی برای شهروندان دارد؟
  • دو مدل شهر هوشمند وجود دارد. نوع اول شهرهایی هستند که هوشمند ساخته می‌شوند. در این گونه شهرها اینترنت پرسرعت وجود دارد؛ ساختمان‌ها با هم صحبت می‌کنند؛ ابزار کنترل در این شهرها وجود دارد. فروشندگان این فناوری‌ها بیشترین سود را از این شهرها می‌برند. این همان پارادایم شهرهای هوشمندی است که شرکت‌های بزرگ آمریکایی به کشورهای نفت‌خیز می‌فروشند مانند شهر دبی. نوع دیگر، شهرهای هوشمندی است که اروپایی‌ها به آنها فکر می‌کنند. اروپا قاره‌ای است قدیمی که شهرهای آن ساخته شده است. در اروپا هدف هوشمندتر کردن شهرهاست. در چنین شرایطی در کنار مدیریت شهری، نظام‌های کنترل از بالا به پائین داده‌های شهری، یک نظام از پائین به بالا هم وجود دارد که مبتنی بر هوشمندتر کردن شهروندان است. در این نظام سعی می‌شود حوزۀ احیاء یا حوزۀ کارآفرینی، حوزۀ بهسازی و تاثیرگذاری شهروندان را بالا ببرند. در چنین نظامی، مجموعه‌ای از سیستم‌های فیزیکی، دوگانه و دیجیتال کمک می‌کنند تا کنترل شهروندان را بر زندگی شهریشان و حس مسئولیت‌پذیری آنها را افزایش دهند. همه حوزه‌های شهری مانند سلامت؛ آموزش، تجارت، کار، فرهنگ، اقلیم، ساختمانها، حمل و نقل و … می‌توانند هوشمندتر شوند.
  1. در سایت مرکز از “ایده‌پردازی راه‌حل‌های هوشمند” به عنوان یکی از اهداف مرکز یاد شده است. آیا در مورد مشکلات بزرگ شهر مانند مقاوم‌سازی هم ایده‌پردازی شده است؟
  • بله. مرکز در ارتباط با مقاوم‌سازی تاکنون چند پروژه را پوشش داده است. در همین حال یکی از پژوهشگران دوره پست‌داک مرکز ، طرحی در زمینه‌ی تاب‌آوری تهران ارائه کرده است. یک شهر تاب‌آور، شهری است که فرهنگ تاب‌آوری داشته باشد. اگر شما از شهروندان تهرانی انتظار مسئولیت‌پذیری دارید، باید برای این شهر هویت شهری خلق کنید تا شهروندان جامعه‌گرایی را جایگزین فردگرایی کنند و منافع کوتاه‌مدت فردی را فدای منافع بلندمدت جمعی کنند. بدین منظور باید غرور شهری وجود داشته باشد. برای رسیدن به این هدف باید به تاریخ شهر ارج نهیم. منظور از تاریخ، تاریخ معاصر شهر است، ساختمان‌ها و بناهای معاصر شهر. پروژه‌ای در مرکز داشتیم که سکویی است برای مستندکردن معماری معاصر از طریق مردم‌سپاری این فرایند. در حوزه تاب‌آوری، در کنار فجایعی که در حین فاجعه رخ می‌دهد، بازسازی و اقدامات پس از فاجعه نیز حائز اهمیت است. بعد از فاجعه پلاسکو در تهران این فکر به اذهان خطور کرد که در شهری با چندین گسل زلزله‌ای، اگر زلزله‌ای به بزرگی 6 تا 8 ریشتر رخ دهد، اول زیرساخت‌های ارتباطی نابود می‌شوند. بعد از آن پروژه شبکۀ بدون زیرساخت در مرکز شکل گرفت. بدین‌صورت که بعد از وقوع فاجعه، افراد بلوتوث گوشی‌هایشان را روشن کنند و شبکه‌ای بدون زیرساخت بر روی شهر تهران در اختیار مردم قرار گیرد. یک شهر هوشمند سه مشخصه دارد: تاب‌آوری، کمترین هزینه با بیشترین تأثیرپذیری.

19

  1. آیا شهروندان می‌توانند به داشتن شهری امن، محکم با ترافیکی روان امیدوار باشند؟
  • این سوالی نیست که بتوان آن را به آسانی پاسخ داد. اما می‌توان گفت که در کشورهای دیگر موفق شده‌اند که با مکانیزم‌های هوشمندسازی شرایط بهتری فراهم کنند. برای مثال برزیل توانست از این راه آلودگی پایتخت خود را به مقدار زیادی کاهش دهد. شرایط ایده‌آل را نمی‌توان تضمین کرد اما می‌توان گقت با فناوری‌های جدید، فرهنگ‌های جدید شهری و همکاری بین رشته‌های مختلف، می‌توان شهرهای امن‌تری خلق کرد. برای مثال پروژه‌ای در مرکز برای ترافیک مطرح شد که بر اساس آن گاردریل بزرگراه‌ها می‌توانند دینامیک باشند تا لاین بیشتری به باند شلوغ‌تر اختصاص دهد که مورد استقبال قرار گرفت.
  1. آینده مرکز و نقش آن را در بهسازی شهر چگونه می‌بینید؟ چه مدت طول خواهد کشید تا آثار فعالیت‌های مرکز را دید؟
  • ابتداء باید بستری که این ایده در آن شکل گرفته را تشریح کنم. ما پیشینۀ خوبی در آموزش آکادمیک شهرسازی و معماری داریم. دو یا سه موسسه قوام‌یافته معماری شهرسازی در ایران در حال فعالیت هستند مانند دانشگاه ملی، دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد. یکی از مشکلات ما این است که معماران در دفاتر خود نشسته تا به آنها مراجعه شود و حوزۀ تاثیرگذاری آنها تنها به نما محدود می‌شود. کنار هر مدیر شهری باید معماری حضور داشته باشد. آنها هستند که ابزار شناسایی فضا را در اختیار دارند. مشکل دیگر هم این است که ما فضا را تنها جایی با دیوار و سقف می‌دانیم. بنابراین، فقط به فضاسازی‌های فیزیکی سنگین فکر می‌کنیم. درحالیکه فضا مجموعه‌ای از ارتباطات فضایی است و کنترل‌کردن یک سری امکانات در این ارتباطات فضایی. من معتقدم که معماران باید سیستم شهری را طراحی کنند. مشکل آموزشی ما هم از نبود زمینۀ کاری ناشی می‌شود. فارغ‌التحصیلان کارشناسی به علت پیدا نکردن کار به دنبال کارشناسی ارشد می‌روند و فارغ‌التحصیلان کارشناسی ارشد به دنبال دکترا. بنابراین نظام آموزشی می‌بایست برای این دکترها کار ایجاد کند. بنابراین آتلیه طراحی کارشناسی ارشد را فقط فارغ‌التحصیلان دکترا می‌توانند تدریس کنند. این بدان معناست که کسی همچون کول هاوس، یکی از بزرگترین معماران جهان نمی‌تواند تدریس کند. پس ما هر سال از تولید معمار حرفه‌ای دورتر می‌شویم. این مرکز یک شتاب‌دهنده است. ما زمینۀ شکوفایی ایده جوانان را فراهم می‌کنیم تا به سرمایه‌گذاری برسد. من در این مرکز در تلاشم تا دانش به روز و بومی شده ایجاد کنم. تربیت نیروی متخصص و به روز از اهداف مرکز نوآوری است. فکر می‌کنم 5 سال وقت لازم باشد تا این اندیشه توسعه یابد. 10 سال زمان لازم است که این تدابیر را مردم حس کنند و به‌صورت کاربردی درآیند.

photo_2017-02-28_17-57-20

  1. کمی در مورد مدل اقتصادی مرکز توضیح دهید.
  • در بدو تأسیس مرکز، پروژه هوشمندسازی برای منطقه 4 تهران تعریف کردیم. بر این اساس، تفاهم سه جانبه بین معاونت علمی فناوری ریاست جمهوری، مرکز نوآوری و شهرداری منطقه 4 به امضاء رسید و مکان فعلی در اختیار ما قرار گرفت. بودجه اولیه ما هم توسط معاونت تأمین شد. برای ادامه کار از مدل آموزش در برابر کار استفاده می‌کنیم. 12 برنامه موجود است که بچه‌ها می‌توانند در یکی از این برنامه‌ها وارد شوند. اگر پژوهش این عزیزان به درآمدزایی برسد، طبق تفاهم بین ما قسمتی به مرکز تعلق می‌گیرد تا مرکز بتواند به خدمت‌رسانی ادامه دهد. یکی از این 12 برنامه Ttalk است. ما از دوستانی که تشریف میاورند اینجا خواهش می‌کنیم تا 30 – 45 دقیقه تزشان را توضیح دهند تا آنرا در کانال آپارات مرکز قرار دهیم. برنامه دیگر دانشنامه‌های توئیک است. ما از بچه‌هایی که پایان‌نامه و تز در خارج از کشور گذرانده‌اند می‌خواهیم که با ما همکاری کنند تا آنها را به صورت کتاب درآوریم. تفاهمی با انتشارات، کسری، داریم که کتاب‌های ما را چاپ می‌کنند و از سهم مولف 70% پژوهشگر و 30% ما سهم خواهیم داشت. 4 پروژه مقیم داریم شامل معمار مقیم، تکنولوژیست مقیم، اربنیست (شهرساز) مقیم و هنرمند مقیم. این برنامه برای کسانی است که تجربه‌ حرفه‌ای، داخل یا خارج از ایران، دارند اما نوپا هستند. ما فضای لازم برای رشد را در اختیار آنها قرار خواهیم داد. بعد از به درآمدزایی رسیدن پروژه، اگر ما هزینه پروتوتایپ را داده باشیم 60% ما و 40% پژوهشگر و اگر خودشان هزینه کرده باشند 40% ما و 60% پژوهشگر سهم خواهند داشت. مورد بعدی توئیک لب است. توئیک‌لب از بچه‌های دارای ایده حمایت می‌کند. آنها تیمی تشکیل می‌دهند و ما میزبان آنها خواهیم بود. برنامه بعدی چالش‌های توئیت است. بچه‌ها برای یک چالش طوفان فکری می‌کنند و آن‌را تا تحویل پیش می‌برند. ما در 4 چالش شرکت کرده‌ایم که آخرین آن چالش ال‌جی است. نوئیک تز هم برای دانشجویان ارشد و دکتری است که در حال ارئه تز هستند. تزهای آنها نیز در صورت توافق به چاپ خواهد رسید.
  1. سرمایه‌گذاران این پروژه‌ها چه کسانی هستند؟
  • بخش خصوصی، نیمه دولتی، دولتی، خصوصی می‌توانند سرمایه‌گذار باشند.
  1. برخی از سایت‌های مجازی با هدف حذف واسطه‌های تجاری به‌منظور سهولت کار تاسیس می‌شوند که اخیراً شاهد بدنامی برخی از آنان بودیم با این حال چگونه می‌توان تضمینی برای دوام این گونه پروژه‌ها داشت؟
  • تضمینی وجود ندارد. نتیجه‌محوری از خصوصیت‌های جهان سوم است. تلاش و تفکر کسانی‌که به نتیجه رسیده‌اند را از یاد می‌برند. اگر شما در پژوهشی شکست هم بخورید، یک دستاورد به شمار می‌رود چراکه به این نتیجه رسیده‌اید که فرضیه موردنظرتان غلط است. من براین اعتقادم که صرف آزمودن ایده‌ها مهمتر از داشتن ایده‌های موفق است. من بیشتر از ایده‌های نو، یکتا و نه تکراری استقبال می‌کنم. باید شکست خورد تا به تعالی رسید.
  1. آیا مرکز با وزارت راه و شهرسازی همکاری دارد؟
  • تلاش‌هایی شده اما هنوز این همکاری‌ها شکل نگرفته است. من ترجیح می‌دهم که پروژه‌های کوچک به تعداد زیاد تعریف شود. پروژه‌های بزرگ در صورت شکست ضرر سنگینی تحمیل می‌کنند و گاهی منابع زیادی به هدر می‌رود.

سپاس فراوان از شما که وقت گرانبهایتان را در اختیار ما قرار دادید.

اعطای جایزه دانشمند جوان اتحادیه بین‌المللی فیزیک محض و کاربردی در حوزه لیزر و فتونیک به فیزیک‌پیشه ایرانی دانشگاه ملی استرالیا

اتحادیه بین‌المللی فیزیک محض و کاربردی که به اختصار آن را IUPAP می‌نامند در سال ۱۹۲۲ در بروکسل تاسیس شد. این اتحادیه که مرکزی غیردولتی است وظیفۀ کمک به پیشرفت فیزیک در جهان، گسترش همکاری‌های بین‌المللی در زمینه فیزیک، کمک به بکارگیری فیزیک برای حل مشکلات و نگرانی‌های انسانی را برعهده دارد.

اتحادیه وظایف خود را با حمایت از نشست‌های بین‌المللی، ارتباطات، تشویق پژوهش و دانش‌اندوزی، حمایت از چرخش آزاد دانشمندان، ارتقاء تفاهمنامه‌های بین‌المللی در استفاده از سمبل‌ها، واحدها، نام‌گذاری و استانداردها و همکاری با سازمان‌های دیگر انجام می‌دهد.

IUPAP  هر ساله به دانشمندان جوان در زمینه‌های فیزیک کاربردی و بنیادین جوایزی اهداء می‌کند. کمیسیون لیزر و فتونیک اتحادیه بین‌المللی فیزیک محض و کاربردی، محسن رحمانی، پژوهشگر ایرانی دانشگاه ملی استرالیا و ایگور آهارونوویچ، پژوهشگر دانشگاه صنعتی سیدنی استرالیا را به طور مشترک به عنوان برنده دانشمند جوان سال ۲۰۱۷ اتحادیه در حوزه فیزیک لیزر و فتونیک معرفی کرد. این جایزه به دلیل پژوهش‌های صورت گرفته در حوزه تعاملات نور- ماده در مقیاس نانو به ویژه نانوفتونیک غیرخطی از طریق نانوساختار‌های فلزی، دی‌الکتریک و نیمه‌رسانا به دکتر رحمانی تعلق گرفت.

فتونیک دانشی  است که شامل  ایجاد، انتشار، انتقال، مدولاسیون، سوئیچینگ، تقویت و آشکارسازی نور می‌شود. با ساخت لیزر و بعد از آن فیبرنوری گرایش اپتیک آنقدر گسترده و پرکاربرد گردید که فتونیک متولد شد. این شاخه نو در سه گرایش الکترونیک، مخابرات و فیزیک کار خود را آغاز کرد.

حوزه فیزیک لیزر و فتونیک در عصر ما از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. بسیاری از صنایع مانند صنایع پزشکی، نظامی و صنعتی وابسته به لیزر هستند و در حقیقت پیشرفت در این زمینه حاکی از رشد و پیشرفت کشورها است. از اینرو، اهمیت پژوهش‌های دکتر رحمانی و همچنین بازتاب آن در محافل علمی جهان بیشتر نمایان می‌شود.

دکتر محسن رحمانی کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه پلی‌تکنیک کیف (دانشگاه ملی اکراین) و دکترای خود را در دانشگاه سنگاپور گذرانده و دو سال نیز به عنوان پژوهشگر آزمایشگاه بلاکت (Blackett) در امپریال کالج لندن حضور داشته است. او در 2015 موفق به دریافت فلوشیپ آکادمی تحصیلات تکمیلی بریتانیا شد. دکتر رحمانی در سال 2016 به دانشگاه ملی استرالیا پیوست تا پژوهش‌هایش را در مرکز فیزیک غیرخطی دنبال کند. او در حال حاضر در دانشگاه صنعتی سیدنی (UTS) در زمینه نانوفتونیک فعالیت می‌کند. پژوهش اولیه ایشان متمرکز بر خواص نوری سازه‌های پلاسمونیک در مقیاس طول موج بود. در سطح بنیادین، به مطالعۀ کوپلینگ و فعل و انفعالات متفاوت آن پرداخت. او اخیراً دامنۀ پژوهش‌هایش را به نانوساختارهای دی‌الکتریک و نیمه هادی و متاسرفیس گسترش داد. در 5 سال گذشته دکتر رحمانی 28 مقاله علمی نوشت یا در نوشتن آنها مشارکت داشت. نتیجه پژوهش او مورد توجه محافل علمی قرار گرفته است.

دکتر ایگور آهارونوویچ هم که به دلیل جنبه‌های کاربردی پژوهش‌هایش، برنده جایزه امسال دانشمند جوان کمیسیون لیزر و فتونیک IUPAP شده، سهم برجسته‌ای در تحقیقات روی «گسیلنده‌های کوانتومی در نیمه‌هادی‌های باند گپ گسترده» دارد. وی که در حال حاضر در دانشگاه صنعتی سیدنی (UTS) در زمینه نانوفتونیک کار می‌کند، پس از پایان تحصیلات دکتری خود در دانشگاه ملبورن، یک دوره پسادکتری را نیز در دانشگاه هاروارد در بوستون پشت سر گذاشته است.

ساخت داروی گیاهی ضد آلزایمر به دست محققان ایرانی

داروی گیاهی “ملیتروپیک” برای نخستین بار در دنیا توسط محققان پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی تولید شده است.

به گزارش خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان محققان جهاددانشگاهی با بهره‌گیری از دانش کهن و بومی ایران‌زمین در درمان مشکلات مغزی و نیز با بررسی مطالعات روز دنیا در این زمینه توانستند این داروی ارزشمند را تولید کرده و پس از آزمایش اثربخشی آن، طی روزهای آتی معرفی نمایند.

اعضای تیم تحقیق جهت تکمیل فرایند ارائه محصول به انجام مطالعه بالینی گسترده‌ای پرداختند، در این مطالعه که بر 42 بیمار مبتلا به آلزایمر خفیف تا متوسط در سنین بین 80-65 سال انجام شد به این افراد عصاره گیاه بادرنجبویه تجویز و به دسته‌ای دیگر دارونما داده شد.

پس از اتمام مطالعه شاخص‌های فراموشی، فعالیت‌های شناختی و عوارض جانبی مورد پایش قرارگَرفتند و بعد از چهار ماه انجام مطالعه نتیجه به شکل قابل توجه و معناداری بیان شد.

در افرادی که از عصاره بادرنجبویه استفاده کرده‌اند نسبت به افرادی که دارونما مصرف نموده‌اند میزان آلزایمر خفیف تا متوسط به خوبی کنترل شده است و همچنین عارضه اضطراب و تحریک‌پذیری به شکل محسوسی نسبت به دسته دوم که دارونما مصرف نموده‌اند، کاهش داشته است.

این محصول دارای قابلیت معرفی در سطوح بین‌المللی و فروش و عرضه به بازارهای جهانی است که با عنایت خداوند متعال پس از رونمایی و معرفی، تمهیداتی برای معرفی این محصول در سطح بین‌الملل اندیشیده شده است.

جوانان نخبه ایرانی به جای سربازی پژوهش می‌کنند

بحث دوره خدمت نظام وظیفه تازگی ندارد ولی در طی چند سال اخیر به یکی از معضلات شرکت‌های جوان محور تبدیل شده است. این معضل به خودی خود ریشه در اشتغال‌زایی و نگرانی برخی از فارغ‌التحصیلان و دانشجویان در طی این دوره دارد.

 چندی پیش بنیاد ملی نخبگان در راستای حمایت و پشتیبانی از جوانان مستعد، طرحی را برای طی این دوره ارائه کرد. بیان این طرح شاید بتواند از کلیشه‌های ساختگی و حواشی این دوره بکاهد و همچنین عاملی برای شناسایی جوانان نخبه و دانش‌آموختگان برتر دانشگاهی باشد و زمینه پیشرفت شرکت‌های دانش‌بنیان و اشتغال‌زایی را ارتقاء دهد.

شناسایی جوانان نخبه صرفاً از روی تحصیلات دانشگاهی و تفکرات این چنینی نیست بلکه وابسته به توان فرد در اجرایی‌کردن ایده‌هایی است که آینده‌ی اقتصادی و علمی خوبی را برای کشور رقم بزند.

ناگفته نماند که این طرح پیشنهادی از سوی بنیاد علاوه‌بر جوانان مقیم ایرانی، دانش‌آموختگان غیرمقیم را هم شامل می‌شود.

در همین خصوص رئیس امور شرکت‌ها و موسسات دانش‌بنیان معاونت علمی گفت: جوانان نخبه به جای گذراندن دوران سربازی می‌توانند به تحقیق، پژوهش و تولید ثروت بپردازند.

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان محمد صاحبکار خراسانی، رئیس امور شرکت‌ها و موسسات دانش‌بنیان معاونت علمی ریاست‌جمهوری با اشاره به معافیت‌های نخبگان جوان فعال در شرکت‌های دانش‌بنیان اظهار داشت: معاونت علمی فناوری از شرکت‌های دانش‌بنیان و استارت‌آپ‌های دانشگاهی حمایت ویژه‌ای می‌کند تا محصولات داخلی‌شان تجاری‌سازی شود و بازارهای هدف داخلی و خارجی و بین‌المللی را به دست آورند.

وی بیان کرد: یکی از مشکلاتی که نخبگان جوان فعال در شرکت‌های دانش‌بنیان با آن روبرو هستند بحث سربازی و نیمه تمام ماندن پژوهش‌های آنها می‌شود که این مساله با ورود جدی معاونت علمی فناوری در طی چند سال اخیر برآورد شده است.

 

Japan will help Iran restore Perspolis to reserve UNESCO world heritage status

Japan will lend a hand to restore the ruins of Persepolis, one of Iran‘s most famous world heritage sites.

Persepolis (literally meaning “The city of Persians”) was the ceremonial capital of the Achaemenid Empire (ca. 550–330 BC).

Persepolis is situated 60 km northeast of the city of Shiraz in Fars Province, Iran. The earliest remains of Persepolis date back to 515 BC. It exemplifies the Achaemenid style of architecture. UNESCO declared the ruins of Persepolis a World Heritage Site in 1979.

Persepolis is threatened by land subsidence due to illegal wells that deplete groundwater resources and is besieged by unrelenting lichens that experts say cannot yet be removed without harming the popular attraction site.

Japan is planning to send a team of archeologists and experts to Iran in the near future, conducting feasibility studies to devise ways of restoring the heritage site.

Authorities believe Japan’s state-of-the-art technology and experts could significantly contribute to the site’s restoration plan.

Although Iranian officials have already made efforts to restore the site, Persepolis’ situation is still worrying and it might lose its UNESCO World Heritage status if efforts to restore the site fail.

A Smart Textile That Moves Like Muscle

This new smart textile can both sense and move in response to a stimulus, just like a human muscle or joint. Asian Scientist Newsroom | October 25, 2016 | In the Lab AsianScientist (Oct. 25, 2016) – Researchers have in Australia have developed a smart textile from carbon nanotube and spandex fibres that can both sense and move in response to a stimulus, just like a human muscle or joint. The work was published in ACS Nano. Lead researcher Dr. Javad Foroughi from the ARC Center of Excellence for Electromaterials Science noted that previous research has led to the development of intelligent materials as sensors, such as in a knee sleeve that can be used to monitor the movement of the joint. Such devices provide valuable data that can be used to create personalized training or rehabilitation programs for patients. “Our recent work allowed us to develop smart clothing that simultaneously monitors the wearer’s movements, senses strain, and adjusts the garment to support or correct the movement,” Foroughi said. The smart textile, which is easily scalable for the fabrication of industrial quantities, generates a mechanical work capacity and a power output which higher than that produced by human muscles. It has many potential applications ranging from smart textiles to robotics and sensors for lab-on-a-chip devices. Read more from Asian Scientist Magazine at: https://www.asianscientist.com/2016/10/in-the-lab/smart-textile-muscles-joints/

نخستین کشتی پیشرفته تحقیقاتی اقیانوس‌پیمای کشور به آب انداخته شد

بندرعباس – رئیس سازمان صنایع دریایی وزارت دفاع گفت: نخستین کشتی تحقیقاتی اقیانوس‌پیمای کشور که توانایی دریانوردی حدود ۳ هزار مایل دریایی را دارد، به آب انداخته شد.

به گزارش خبرگزاری مهر، به نقل از وزارت دفاع، رئیس سازمان صنایع دریایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح گفت: این کشتی ۹۰۰ تن وزن ، ۵۰ متر طول، ۱۰متر عرض و ۱۲ متر ارتفاع دارد و قادر است با آب و سوخت کامل به مدت ۴۵ روز در خلیج‌فارس، دریای عمان و شمال اقیانوس هند تحقیقات میدانی انجام دهد.

دریادار امیر رستگاری افزود: این کشتی پیشرفته تحقیقاتی توانایی دریانوردی حدود ۳ هزار مایل دریایی را دارد و می‌تواند به مدت ۴۵ روز در دریا گشت‌زنی کند. این شناور ۱۵ گره دریایی سرعت دارد و نمونه‌برداری تا عمق ۳ هزار متری از رسوبات کف دریاها و اقیانوس‌ها از قابلیت‌های این شناور تحقیقاتی است.

رئیس سازمان صنایع دریایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح افزود: کشتی تحقیقاتی کاوشگر خلیج‌فارس مجهز به ۵ آزمایشگاه و انواع تجهیزات، امکانات و دستگاه‌های پیشرفته مطالعات دریایی و اقیانوسی است.

امیر دریادار رستگاری گفت: برای ساخت این کشتی بزرگ تحقیقاتی ۲۷میلیارد تومان از منابع ملی هزینه شده است که ساخت آن در داخل کشور ۴۰ درصد صرفه‌جویی ارزی داشته است.

وی افزود: با شروع بکار کاوشگر خلیج‌فارس، توانایی‌های تحقیقاتی دریایی ایران در آب‌های کشور، منطقه و جهان به نحو قابل‌ملاحظه‌ای افزایش خواهد یافت.

رئیس سازمان صنایع دریایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح گفت: نخستین کشتی تحقیقاتی اقیانوس‌پیمای کشور با بهره‌گیری از ۱۶ محقق کشورمان و صرف ۱۰ هزار نفر ساعت نیرو در صنایع کشتی‌سازی شهید درویشی ساخته‌شده است.

امیر دریادار رستگاری افزود: ساخت این کشتی برای ۱۰۰ نفر به‌طور مستقیم و هزار و ۲۰۰ نفر به‌طور غیرمستقیم شغل ایجاد کرده است. برای ساخت این کشتی بیش از ۱۵۰ مرکز صنعتی، دانشگاهی، تحقیقاتی، شرکت دانش‌بنیان با سازمان صنایع دریایی همکاری داشته‌اند.

رئیس سازمان صنایع دریایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح خاطرنشان کرد: پس از پایان ساخت، این کشتی ۸ بار برای انجام آزمایش‌های دریایی در سال ۹۵ به دریا رفته است، این شناور پس از آب‌اندازی تحویل پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی و علوم جوی کشور شد.